“Beni duy, varolduğumu farket ve yükümü paylaş” demenin yorucu ve çaresiz yolu. Bir taraf ilişkide anlaşılmadığını, duyulmadığını hissedip, tekrarlı ve ısrarcı şekilde yüksek tonda kendini ifade ettikçe; diğer taraf genellikle bu baskıdan kaçmak için uzaklaşır ve sessizleşir. Fiziksel ve zihinsel yükün adaletsiz dağıldığı ilişkilerde “dırdır” sağlıksız ve yıkıcı bir başetme yolu olur. Talep etme ve geri çekilmeye dair işlevsiz bir döngü oluşturur. İç çatışmalar, bastırılmış d

Bir ilişkinin kalitesi, içinde hiç fırtına kopmaması ile değil fırtına koptuğunda tarafların gemiyi batırmadan limana yaklaştırabilme becerisi ile ölçülür. Çoğu insan ideal bir birlikteliği pürüzsüzlük, sessiz bir uyum ve kesintisiz bir onaylanma hali olarak hayal eder. Oysa iki farklı geçmişin, iki ayrı mizacın ve iki özgün dünya görüşünün aynı çatı altında buluştuğu yerde çatışma bir hata değil, varoluşsal bir gerekliliktir. Sorun, krizlerin varlığı değildir; asıl mesele, k

Konserve yapmak, geleceğe atılan sessiz bir imza gibi. Toprağın en cömert olduğu günlerde, güneş sıcaklığını ve sebzenin en taze halini cam kavanozlara hapsetmek; zamana karşı zarif bir mücadele. Her kapak sıkıldığında sadece yiyecekler değil, geleceğe dair kendimize verdiğimiz bir söz de mühürlenir. Bir sonraki mevsimi görme arzusu, sevdiklerimizi besleme umudu ve hayatın ne olursa olsun devam edeceğine duyulan sarsılmaz güven, kavanozların içinde korunur. Konserve, insanın

İsim, insanın kimliğinin en temel ve ayrılmaz parçalarından. Bireyin varoluş öyküsünde isminin kim tarafından ve neden seçildiği, ardında yatan özel anlamları ve hikayeleri olabilir. Çünkü isimler; ebeveynlerin duygularıyla, çocuklarına yönelik umutlarıyla ve onların gelecekte nasıl biri olmasını hayal ettikleriyle doğrudan bağlantılıdır. Çocuk dünyaya gelmeden, ebeveynin o çocuğa sahip olmaya dair hissettiği tüm duygular ve beklentiler, seçilen isme yansır. Bazen sevilen bi

Anne ve bebeğin biyolojik, duygusal ve içgüdüsel bağı anne karnında oluşurken, baba ise anne karnındaki bebeği ile konuşarak, ona sesini duyurarak, eşinin karnına dokunarak baba olma serüvenine başlar. Doğum sonrasında anne bebek bağı çok güçlü olduğu için baba kendini dışarıda kalmış hissedebilir. Daha çok eşinin ve bebeğinin ihtiyaçlarını karşılama sorumluluğunu alır. Doğum sonrasındaki bu süreçte baba-bebek bağının kurulması ve baba olan erkeğin bebekle vakit geçirmesi olu

Bir annenin bebeğiyle olan bağı, bebeğin anne rahmine düşmesi ile başlar. Hatta biraz daha geriye gidecek olursak, bebeğin anne ile olan biyolojik bağı, annesinin anneannesinin rahmine düşmesiyle başlar. Yani üç kuşağın bir bedende oluşu... ve anne bebek bağının başlaması... Yenidoğan her bebek için annenin birincil işlevi bakım verme kapasitesidir. Bebeğin tutulması, karnının doyurulması, altının temizlenmesi, kucağa alınması gibi temel ihtiyaçları anne tarafından olumlu duy

Evlilik iki kişi arasındaki sözleşmedir. Fakat bu sözleşme; kişilerin aşklarını, duygusal hazır oluşlarını, sorumluluk alıp alamayacaklarını göstermez ya da ispat etmez. Evlilik için ilk şart iki YETİŞKİN bireyin olmasıdır. Sorumluluk alabilen, iletişim kurabilen, kendi başına karar alabilen, farklılıklara açık yetişkin bireyler; çocuk taraflarının coşkusunu, spontallığını ve duygusunu da sağlıklı yaşar. Bir taraftan sorumluluk alabilirken diğer taraftan da boğmadan ve boğulm